Intro

Ik ben Lidia Brusche, vijftig jaar, gehuwd, moeder van drie kinderen en werkzaam als penitentiair inrichtingswerker in een halfopen inrichting voor mannen.

Waarom heb jij zelf ooit voor Justitie gekozen?

Vijftien jaar terug solliciteerde ik via de arbeiderskrant om als penitentiair inrichtingswerker, of bewaarster te gaan werken. Nou, na een paar testen te hebben gedaan en een sollicitatiegesprek, ben ik aangenomen als bewaarster. Ik heb eerst ruim twee jaar als bewaarster gewerkt en had zoiets van �Ik wil een stapje verder op de ladder, ik ga de stoute schoenen aantrekken en ik ga solliciteren als penitentiair inrichtingswerker�. Na de tweede sollicitatie werd ik aangenomen, bij de vrouwen in een huis van bewaring. Super, hartstikke leuk. Ik heb meteen een opleiding gekregen, om zo goed mogelijk de vrouwen te kunnen begeleiden. Ik heb daarna ook in de gevangenis gewerkt voor vrouwen, een verslaafdenbegeleidingsafdeling, wat ook heel leuk was. Nu ben ik weer terug in een half open inrichting voor mannen.

Waarom ben je bij Justitie gaan werken?

Voor mij zijn alle gedetineerden gelijk; of het nou een moordenaar is, of iemand die gestolen heeft, of iemand in de witteboordencriminaliteit. In mijn beleving behandel ik ze allemaal met respect en zo humaan als mogelijk is. Het is ook van belang dat je veel takt gebruikt in de gesprekken, om ze aan de gang te krijgen, om aan hun toekomst te werken voordat ze naar buiten gaan. Want dat is zeker van belang om te voorkomen dat ze weer terug komen. Als penitentiair inrichtingsmedewerker ben je echt het eerste aanspreekpunt van de gedetineerden en degene die ze gedurende hun detentie begeleidt. Dat is het werk wat ik momenteel doe bij Justitie. Als je meer wil weten van mijn functie, klik dan op een van de onderstaande vragen.

Wat maakt werken bij Justitie bijzonder?

Ik ben bij Justitie gaan werken, omdat ik het heel leuk vind om met mensen te werken. Nu zijn dat gedetineerden. Het is voor mij een extra grote uitdaging om die te stimuleren om aan hun toekomst te werken. En het is ook heel spannend en avontuurlijk, want het is een vrij onbekend gebied van mensen. Het zijn uiteindelijk net zulke mensen als jij en ik, die alleen eventjes van het rechte pad af zijn geweest. En dat maakt het juist leuk, om die mensen een push in de goede richting te geven, zodat ze wat doen aan hun toekomst.Mijn dag ziet er als volgt uit: �s Morgens om kwart voor acht arriveer ik in de inrichting. Dan ga ik samen met mijn collega's kijken of de gedetineerden aanwezig zijn en tellen. Het aantal geef je door aan de centrale post, want het is van belang, dat ze weten dat iedereen aanwezig is. Vervolgens geef ik de ziekmeldingen door aan de medische dienst en aan de arbeid, want gedetineerden kunnen uiteraard ook ziek worden. Daarna zie ik er op toe, dat alle gedetineerden die dat dagdeel arbeid hebben naar de arbeid gaan. De andere helft gaat naar recreatie en die zijn vrij om te gaan sporten, of naar crea te gaan, of onderwijs te volgen. De keus is aan hen. Voor de rest ben ik de hele dag het aanspreekpunt van de gedetineerden. Als ze vragen hebben, komen ze altijd het eerst bij ons.Verder ben je ook mentor van gedetineerden en houd je mentorgesprekken. Dan probeer je ze zoveel mogelijk voor te bereiden op hun toekomst, dat ze daaraan gaan werken, om weer goed terug te keren in de maatschappij. Verder op de dag maak ik ook heel veel rapportages. Alles moet ik op papier zetten, want iedereen moet weten hoe hij het daarbinnen doet. Hoe die jongen daar aan het werk is voor zijn toekomst. Hoe hij zich aan de regels houdt, noem maar op.Ook zijn wij verantwoordelijk om toe te zien op de hygi�ne. We lopen dan alle appartementen na, om te kijken of ze daar schoonhouden, of er geen gebreken zijn en of ze geen spullen in hun bezit hebben die niet binnen mogen. Ook daar zijn wij verantwoordelijk voor.

Van welke aspecten op je werk krijg je energie?

Waar ik energie van krijg in mijn werk is het sussen van een ruzie tussen gedetineerden door alleen maar te gaan praten, het gesprek aan te gaan. Dat vind ik hartstikke belangrijk. Niet al dat geweld, dat is niet de oplossing.Ik heb ook wel een voorbeeld: Er was bij ons een jongen met een heel kort lontje. Bij het minste geringste, werd hij verbaal agressief. Hij liep allemaal rapporten op, bij de arbeid, bij de bewaarders, en ik was zijn mentor. Dus ben ik met die jongen gaan praten. Ik heb de afspraak gemaakt �Jongen als jij boos bent, kom je bij mij. Ga maar tegen mij tekeer, dat is goed.� En vervolgens deed hij dat ook, dat was wel leuk. En iedere keer excuses maken van �Oh, Lydia, ik ben niet boos op jou. Het ligt niet aan jou, maar dit en dat.�En als hij dan zo boos was geweest, stond hij later open voor een goed gesprek en uiteindelijk was het resultaat dat ik hem zover kreeg Cova-training te gaan volgen. Dat is een training voor cognitieve vaardigheden, om eerst te leren denken en dan doen. Nou, super. Daar kick ik van.

Wat moet je goed kunnen om bij Justitie te werken?

Ten eerste is van belang dat je heel goed in teamverband kan werken, want je bent afhankelijk van elkaar in de inrichting voor je eigen veiligheid. Daarnaast moet je heel goed kunnen luisteren. Het is van belang dat je eruit pikt wat er werkelijk aan de hand is, daar kan je wat mee. Verder moet je stevig in je schoenen staan, sowieso, want het zijn natuurlijk niet de minste mensen waar je mee werkt. Ook is het van belang dat je begrip hebt. Dat je begrip hebt voor de situatie waar ze in terecht zijn gekomen. En als laatste, vind ik het heel belangrijk dat jij niet degene bent die veroordeelt. Dat is de taak van de rechter

Welke kansen krijg je bij Justitie?

Ja, ik ben begonnen als bewaarster en na twee jaar heb ik gesolliciteerd naar penitentiair inrichtingsmedewerker. Ik op een heleboel verschillende afdelingen gewerkt en daar kan krijg je ook gerichte opleidingen voor, bijvoorbeeld voor bijzondere zorgafdelingen. Zo heb ik heel lang VBA gedaan, dan leer je met verslaafde mensen omgaan. Binnen Justitie heb je heel veel mogelijkheden opleidingen te doen. Ik heb ook twee opleidingen extern gedaan. Ik heb vergadertechnieken gedaan en emotionele intelligentie. Daar kreeg ik ook de mogelijkheid toe. Als je maar goed onderbouwt waarom je iets wilt leren, waarom je het nodig hebt in je werk. Ik heb zelfs de mogelijkheid gehad om zes maanden op Bonaire te werken in de AVB. Nou, super. Wat wil je nog meer.